Tag clouds via Wordle en Tagul

Tag clouds, vooral visueel grappig maar heel erg functioneel heb ik ze eigenlijk nooit gevonden. Wat is er mis met een fatsoenlijke alfabetische (of hierarchische) lijst met frequentie/gewicht van de term erachter vermeld? Goed leesbaar, duidelijk en simpel maar ok, het oog wil ook wat.

Ik gebruik nu vooral tag clouds als soort illustratie omdat het wel een hele leuke manier is om een paar uitspraken/termen te presenteren als logo en het zelfs wel handig werkt in presentaties. Daar gebruik ik Wordle voor waarmee je ze online heel eenvoudig kunt maken.

Vanavond vroeg Hélène of ik ook iets wist om een tag cloud te maken waarbij je op de individuele tags kunt doorklikken naar een site. De site Tagul gaf ze daar al bij en die bleek ook al de oplossing te bieden.

Tagul biedt de mogelijkheid om vanaf een site, of door een lijstje termen die je kunt plakken in het invoerscherm, een tag cloud te maken met klikbare tags die dan linken naar sites. Daar zitten wel wat haken en ogen aan want je moet een basisurl opgeven waarbij de tags dan altijd doorlinken naar een url die opgebouwd is uit de syntax: basisurl[naamvandetag]. Het voorbeeld op de startpagina van Tagul heeft bijvoorbeeld de basisurl http://www.google.com/search?q= en daarachter wordt dan automatisch de tag geplaatst als je die aanklikt. Daarmee wordt dan een zoekactie in Google uitgevoerd op de naam van de tag en dat werkt omdat alle zoekresultaten van Google zo opgebouwd kunnen worden. Dat fenomeen heet trouwens OpenURL en is ook de basis van een linkresolver zoals we die ook aanbieden aan onze studenten maar dat terzijde.

Nu wilde Hélène een klikbare tag cloud voor het afsprakenboek van het Mediacentrum en dat hielp enorm want dat is een wiki gemaakt met Mediawiki en ook deze heeft een basisurl structuur waarmee de pagina's gevonden kunnen worden. Alle pagina's hebben de basisurl http://afsprakenboek.mediacentrum.info/index.php?title= gevolgd door de interne naam van de wikipagina. 

Helaas ben ik groot fan van gebruik van underscores bij samengestelde termen en dus zijn er tientallen pagina's waarin de interne naam een underscore bevat. Bijv. opruimen_kastcontrole voor de pagina die afspraken hierover beschrijft. Dat werkt uitstekend in de wiki maar Tagul negeert de underscores en maakt er 2 woorden van. Twee woorden die vervolgens twee linkjes worden naar twee pagina's die dus niet bestaan want alleen de pagina met die samengestelde term bestaat.

De hulpfunctie gaf aan dat dit soort problemen omzeild konden worden door zelf een XML bestand te maken met een gestructureerde opmaak van de tagnamen en url's. Met een teksteditor, kopieren van de bronpagina van de wiki, de zoek en vervangfunctie en wat geduld was dit XML bestand snel gemaakt uiteindelijk.

Hierna was het een kwestie van importeren in Tagul en wat spelen met de opmaak van de tagcloud. Eindresultaat is een tag cloud die dus een nieuwe ingang en voorkant is van de afsprakenboek-wiki.

PS. De embed Flash code krijg ik niet aan de praat in dit Blogger bericht en het is te laat om daar nog over te gaan puzzelen.

Ding 10. Heerlijk dat delicious

Zo heerlijk vond ik delicious eigenlijk helemaal niet toen het nog maar net bestond. Net als duizenden anderen importeerde ik mijn favorieten en bookmarks naar delicious en zat me af te vragen wat ik er nu echt praktisch aan had om ze online te hebben staan. Natuurlijk, best wel handig maar niet zo handig als gewoon een goede onderverdeling in je bookmarks op je pc te maken. Tags werken goed maar een stelsel van mapjes voldeed ook prima bij mij.

Een paar jaar later echter was ik nog steeds op zoek naar een handige oplossing om mijn bookmarks op 1 plek te hebben terwijl ik er wel vanaf alle pc's (en browsers) bij kon. Delicious was toen ook zelf een stuk verder in het 'meedenken' over juist dit soort praktische problemen. Er bleken add-ons te bestaan voor zowel Firefox en later ook Internet Explorer.

Beide geven je de optie om je delicious bookmarks via tags of bundles in je browser te integreren waarmee je precies kunt bepalen welke bookmarks je (in welke browser) wilt zien. Ze kunnen zelfs de favorieten en bookmarks in de browsers volledig vervangen.

Het ongekende gemak om op alle plekken dezelfde bookmarks bij de hand te hebben en dus ook op alle plekken nieuwe toe te kunnen voegen, is de nummer 1 reden om delicious te gebruiken voor mij. Een beetje creatief gebruik van tags betekent ook dat je heel handig leeslijstjes maakt van die sites die je later nog even beter wilt lezen, of dat je juist al die sites die je dagelijks checkt makkelijk bij de hand hebt. Een eenvoudig basisidee van je bookmarks op 1 plek wordt zo een heel krachtig hulpmiddel.

Heel sociaal bookmarken, nee dat doet ik nauwelijks. Hoewel ik wel bijna al mijn bookmarks public heb staan volg ik maar van enkelen, via een RSS feed, welke nieuwe zij toevoegen. Wel zoek ik sporadisch via delicious naar relevante sites aangezien daar dus anderen hebben geoordeeld dat het nuttig genoeg was om te bookmarken, maar daar heb ik al net zo veel troep uit gehaald als dat er pareltjes tussen zaten. Zoals met alle sociale media moet je ook bij delicious wel je eigen perspectief goed in de gaten houden :)

Ding 9 Visie op web 2.0

Al heel bijzonder om een opdracht te krijgen om iets te vertellen over mijn ideeën over web 2.0 terwijl ik normaliter eerder een opdracht moet krijgen om er eens over op te houden, maar goed, ik beperk het wel even tot die dingen die we tot nu toe gehad hebben.

Kun je weblogs inzetten voor het Mediacentrum? Natuurlijk maar uiteindelijk is het een middel waarvoor je eerst een doel moet hebben, en we moeten vooral niet druk zijn met het focussen op de middelen terwijl we er met man en macht een doel bij zoeken. Hoeveel weblogs zijn niet begonnen met een aardig idee om vervolgens dood te bloeden?

Hoewel je, ook als Mediacentrum, een weblog voor veel dingen kunt gebruiken is het uiteindelijk een communicatiemiddel met onze klanten en de vraag wat je er mee kunt is dezelfde als de vraag wat je eigenlijk met de klant wil communiceren. Ontzettend veel bibliotheken zijn, al dan niet in het kader van 23 dingen, begonnen met een weblog de laatste paar jaren maar er zijn er maar heel weinig te vinden die consequent vol weten te houden om ook invulling te blijven geven hieraan. Voor persoonlijk gebruik speelt dat minder (ik heb mijn weblog voornamelijk als opslagplek voor weetjes en zelfgemaakte mini handleidingen) maar voor een instelling als de onze is het zaak om frequent te blijven berichten op een weblog.

Voor intern verandert de zaak wel enorm. Weblogs kun je ook beschouwen als een perfect middel om kennis te delen en uit te wisselen met elkaar. In het kader van kennismanagement, of iets minder abstract wellicht de interne kennisdeling tussen informatiebemiddelaars, zou het helemaal niet gek zijn als er een collectiemanagers-blog zou zijn waarin weetjes, ervaringen enz opgenomen zouden worden. Hetzelfde voor een catalogusafdeling, MMP en overige IB-ers. Een soort Open Access blog als het ware.

RSS is weer een ander verhaal. Logisch voor een bibliotheek is de link met een attenderingsdienstverlening, zoals die o.a. ook al door Rensje toegepast wordt in het Mediacentrum, maar dat behandelt een RSS feed als 1 geheel terwijl een RSS feed uit tientallen/honderden berichten kan bestaan. Veel boeiender zou kunnen zijn om iets meer te doen met de ingredienten van een RSS feed. Stel je voor dat je bepaalde (actuele) thema's zou kiezen als content en dienstverlening naar klanten toe. Gebruik zoveel mogelijk relevante RSS feeds als input, selecteer daarbinnen de berichten die ook echt van toepassing zijn en biedt dat als selectie weer aan als RSS feed of full-text, bijv. via de website van het Mediacentrum. Een RemixRSS. Niet helemaal nieuw dat idee maar voor zover ik weet buiten bedrijfsbibliotheken om niet breed toegepast.

Foto's via Flickr kan ook prima gebruikt worden als dienstverlening en dat wordt ook gedaan door bijv. de Library of Congress maar dit is wel beperkt natuurlijk tot die onderdelen waar je ook iets met foto's te maken hebt in je dienstverlening. Een foto of kaartencollectie hebben we niet in het Mediacentrum en dus zou je beperkt zijn tot posters en wellicht eigen scans van voorkanten van boeken tbv de catalogus.

Online fotobewerking .. daar houd ik het kort mee. Leuk voor een paar snelle speelse toepassingen maar dat associeer ik niet met een toepassing voor het Mediacentrum. We hebben notabene in het MMP een drietal collega's met ruime expertise in fotobewerking en ik zou het eigenlijk een belediging vinden als die online sites ook maar vaag zo nuttig werden ervaren als wat door onze MMP collega's geproduceerd kan worden. Niet alles wat online kan is per definitie nuttig .....voor het Mediacentrum :)

Ding 8 Online plaatjes bewerken

Ik heb dit ding een beetje uitgesteld want, tja, ik heb een bloedhekel aan dat soort sites. Jawel, het is echt niet zo dat ik alles leuk vind wat je online kunt doen :)

Foutmeldingen op dat soort sites, vastzitten aan een beperkt aantal mogelijkheden voor foto's, bakken reclames en banners en vooral die goedkoop ogende eindresultaten .. dat is precies de reden waarom ik al jaren geleden mezelf de basale vaardigheden bijgebracht heb in fotobewerkingssoftware op de pc.

Maar goed, mopperen tegen de pc of tegen diegene die bedacht dat dit een leuk ding was voor 23 dingen heeft weinig zin natuurlijk dus ik heb wat links uitgeprobeerd. En tja, wat moet ik zeggen, de eerste twee sites die ik probeerde (FD's Flickr Toys en die Image Generator Links) bevestigden me alleen maar in mijn vooroordelen.

Op die laatste site staan een groot aantal links naar sites waar je online kunt prutsen met plaatjes en dat is dus eigenlijk een soort startpagina. Helaas krijg ik daar al net zo 1995 gevoel bij als bij die sites waar ik op door klikte. Op Fototrix trof ik een geweldige slechte (slecht kan echt leuk zijn soms) interface aan met schreeuwerige knoppen en waarin ik enorme flashbacks kreeg naar het begintijdperk waarin ik de eerste stapjes zette op internet en waar je door hele verzamelingen animated gifjes aan het wroeten was voor je eerste website bij Geocities.

Uiteindelijk heb ik een foto uit Ierland gepakt en daar, voor de kenners, Deep Space Nine aan de horizon toegevoegd. De vermelding dat ik op die site zat moest natuurlijk ook als een brandmerk aan mijn kostbare herinnering worden toegevoegd dus die malloot die wellicht zou denken dat ik echt DS9 op de kiek had gezet komt in ieder geval niet in verwarring.

Nee, online plaatjes bewerken is zeg maar niet mijn ding. Snagit, Paint.net en Photoshop zijn misschien dan niet online maar voor iedereen die ook maar vaag serieus met afbeeldingen aan de slag wil, de enige echte keus.

23 spamdingen

FlickrStorm. Search on Flickr with some Magic

FlickrStorm. Search on Flickr with some Magic

OK, dit is geen tijdstip om nog wat Flickr tools te proberen maar zoals ik al eerder meldde gebruik ik Flickr best vaak om foto's te zoeken die ik kan (her)gebruiken voor Powerpoint presentaties of blogposts. Daarvoor zoek ik dan specifiek op foto's die een Creative Commons licentie hebben aangezien alle (6) varianten van die licentie dit gebruik toestaan mits er bronvermelding plaatsvindt.

FlickrStorm doet wat de geadvanceerde zoekfunctie van Flickr ook doet door te filteren op de aanwezigheid van een CC licentie maar doet dit toegegeven lekker eenvoudig en doeltreffend. Eenvoudiger dan Flickr zelf dus deze tool gaat in delicious voor later gebruik.

Ding 7 Flickr revisited

Ook als coach valt het soms nog niet mee de dingen tijdig af te ronden. Voor volgende week staan de volgende Dingen al weer op het programma en hoewel 'mijn' groep vol enthousiasme afgelopen maandag bijeen was, blijkt het geen sinecure te zijn om dit tempo vol te houden. Dan heb ik nog de luxe dat ik grotendeels uit eerdere ervaringen kan putten en dat was deze week ook wel erg prettig want met de verjaardagen van de kinderen, die daarna spontaan snotverkouden hun bacillen weer eens doorgaven aan papa, kwam het er niet van om uitgebreid met de mashups rondom Flickr aan de slag te gaan.

Maar grieperig op een zondagochtend achter de pc zitten heeft ook wel wat voordeeltjes. Ik kan niet zo gehaast door alle sites heenzappen nu en dus ben ik ook rustig een stuk of 10 van die mashup tools gaan uitproberen.

Die ga ik allemaal niet bespreken of zo maar wel wat algemene indrukken:

Allereerst word ik tenminste gelijk herinnerd aan waarom Flickr voordelen heeft tov bijv. Picasa. Juist dit soort mashups en tools geven een hele leuke meerwaarde aan Flickr en vooral het praktische gemak van sommige tools betekent dat ik in de toekomst toch weer net wat handiger leuk beeldmateriaal bij presentaties of weblogberichten kan vinden. Je bedenkt waar je foto's voor zou kunnen gebruiken en er lijkt wel een Flickr tool voor te zijn.

Minpunten zijn er ook want in dat oerwoud van tools is het wel flink(r) speuren naar die pareltjes. Heel veel tools zijn relatief oud (ik kwam er meerdere tegen die ca. 5 jaar oud waren) en sommige werken helemaal niet meer (goed). Ook kom je veel variaties van hetzelfde tegen wat maar weer bewijst dat je met een goed idee tientallen navolgers krijgt. Ik ga straks definitief ook nog de overige blogs lezen van de collega's om een beeld te krijgen van wat zij aan nuttige/leuke dingen gevonden hebben. Voor mezelf blijft het spellen met Flickr foto's leuk, ook al kende ik die al, en ben ik lang aan het spelen geweest met Findr.

Even Susannah tussendoor

Ik kan moeilijk in de week dat we met foto's bezig zijn, nalaten om foto's te plaatsen van de jarigen deze week.

Via Twitpic (fotosite vooral bedoeld in combinatie met twitter) heb ik vanochtend de foto geupload van de jarige job, Susannah. Ze is 1 jaar geworden vandaag en het beloven nu al spectaculaire jaren te worden die nog gaan komen.

En natuurlijk, de beste manier om reacties op je weblog te krijgen is het laten zien van je kinderen of huisdieren ;-)

Ding 6 Flickr

Met een account van Flickr moest ik terugdenken aan een jaar of wat geleden. Flickr is/was namelijk heel succesvol als webdienst toen. Zo populair dat Yahoo Flickr overnam en je dus ineens met Yahoo ids moest inloggen. Nou, die had ik gelukkig al omdat ik zo'n 10 jaar geleden niet MSN gebruikte maar Yahoo Messenger en dus heb ik sinds die tijd ook een Flickr account.

Ik doe er niet heel veel mee eigenlijk. Dat komt vooral omdat ik niet wil betalen voor Flickr en dat zou eigenlijk wel moeten als je meer dan 100 MB per maand aan foto's upload. Daarnaast gebruik ik Picasa voor de sets aan foto's die ik online zet en kun je zelfs onbeperkt foto's plaatsen bij Facebook. Je blijft zo bezig als je alles poogt te gebruiken wat er is, nietwaar?

Nu heeft Flickr wel een paar mooie voordelen, waaronder het feit dat het nu eenmaal de meestgebruikte foto-site is, er dus heel veel mensen feedback (kunnen) geven op de foto's en er dus ook heel veel mooi materiaal gevonden kan worden. Bij de zoekopties is het ook mogelijk naar foto's te zoeken die je van de maker ook mag herbruiken, dus ik gebruik wel zo af en toe Flickr om foto's te vinden die ik presentaties gebruik.



Ik vrees dat ik vooral foto's van pc dingen op mijn Flickr account heb staan, dus daar moet je het mee doen in dit bericht. Wees gerust, ik heb beide monitoren om toestemming gevraagd en ze hadden geen bezwaar om hun opwachting te maken op dit weblog.

Google Reader kort uitgelegd

Wel in het Engels maar kort, bondig en simpel!

Doe meer met je eigen RSS feed met Feedburner

Behalve het lezen van andermans RSS feeds heb je natuurlijk ook je eigen RSS feed waar je dingen mee kunt doen. Zou het niet erg aardig zijn om deze een beetje aan te kunnen passen zodat die wellicht nog beter gelezen kan worden? Of dat je inzicht krijgt of en door wie deze uberhaupt gelezen wordt?

Een hele handig hulpmiddel hierbij is Feedburner. Dat is een gratis dienst die eigenlijk jouw RSS feed opvraagt, herverpakt en daar dingen aan toevoegt die jij wilt. Aangezien de feed dan via Feedburner opgevraagd moet worden kun je ook statistieken er van te zien krijgen.

Feedburner is een tijdje geleden opgekocht door Google en dus kun je ook daar gewoon met je Google account inloggen. Het heeft daardoor zelfs extra voordelen voor Blogger blogs die immers ook van Google zijn.

Als je ingelogd bent krijg je gelijk een scherm te zien om een feed te 'burnen'. Geef daar de url in van je feed als je die weet maar de url van je weblog alleen doet het ook keurig.

In het volgende scherm mag je een naam kiezen voor je feed (ik heb dezelfde naam als voor dit blog gekozen) en een naam wat in de url komt te staan achter http://feeds.feedburner.com/[naam]

Daarna kun je wat spelen met het toevoegen van opties. Ik heb bijvoorbeeld nu een Creative Commons licentie toegevoegd aan mijn feed maar er zijn nog diverse dingen die je er mee kunt doen. Gewoon mee spelen!

Dit werkt alleen natuurlijk als men vanaf nu ook die feed leest met de url http://feeds.feedburner.com/RDZD. Ook zouden ook alleen maar die lezers geteld worden die deze url gebruiken natuurlijk maar daar kun je binnen Blogger dus iets aan instellen zodat lezers van de gewone feed worden doorverwezen naar je Feedburner url.

Bij Instellingen -> Site Feed kun je je Feedburner url opgeven en alles wordt doorgestuurd naar deze url. In een latere post zal ik nog wat laten zien wat er de komende maanden aan informatie te halen valt over het gebruik van die feed.

RSS met FeedDemon

Ook al draaien de 23 Dingen natuurlijk om webbased diensten, dat wil niet zeggen dat dit het ideaal hoeft te zijn. Voor RSS feeds werk ik met Google Reader maar ook met FeedDemon, wat een groot aantal extra mogelijkheden heeft om met die informatie overload om te gaan die ook al door veel collega's is gesignaleerd.


Op Vakblog heb ik vanochtend al een postje gezet hoe je in de nieuwe versie FeedDemon (3.1) content filters kunt gebruiken om automatisch minder interessante berichten als gelezen te markeren. Daarnaast kent FeedDemon nog een Panic Knop als je meer dan een paar duizend ongelezen berichten hebt .. het lucht gigantisch op om dan op OK te drukken en dat alleen nog maar hele recente berichten overblijven :)


De feeds van de 23 dingen blogs van alle collega's laden in FeedDemon was echter minder grappig maar dat komt vooral omdat de naam van de berichtenfeed hetzelfde is als die van de reacties op de feed. Oftewel, alles komt 2x voor en hoewel dat niet de schuld is van FeedDemon, moet je wel even alle feeds hernoemen.


Maar dan heb je wel wat :)

Ding 5 RSS feeds vinden

Vinden? Hoe leer ik ze te saneren! Dat was de gedachte die ik meer had bij dit ding maar goed, ook aan mijn Google Reader en FeedDemon worden zeer regelmatig nieuwe feeds toegevoegd en die komen natuurlijk ergens vandaan.

Bij de omschrijving van Ding 5 op de 23 dingen site staat keurig omschreven hoe het bij mij tenminste ook in zijn werk gaat. Ik had al een beginverzameling en via blogrolls van die sites (plus sites waaraan deze refereren) ontdek je nieuwe sites. In ons vak zou dat de sneeuwbal methode genoemd worden: 1 interessante link leidt tot meerdere nieuwe links die elk weer leiden tot nog veel meer nieuwe links.

Het vertrekpunt van zo'n verzameling links is bijna altijd 1 (of enkele) sites die als een soort autoriteit geldt voor een bepaald onderwerpsgebied. Rob refereert aan ZBDigitaal (Edwin's weblog) als zo'n soort startsite voor bibliobloggers en zo heb je voor bijna alle onderwerpsgebieden wel dat soort sites die al snel inzicht geven in welke sites en dus feeds essentieel/leuk/interessant zijn om bij te houden. In mijn feedreader gaat het dan vooral om biblioblogs, ICT & Onderwijsblogs, (ICT)nieuwssites, anime sites en sites van podcasts. Bijna alle feeds die hier in staan zijn verwijzingen geweest van sites waarnaar ik verwezen ben van andere sites die weer verwijzingen waren van 1 of een paar startsites. Ik geloof niet dat ik ooit RSS zoekmachines (waar er diverse van zijn overigens) heb gebruikt om een interessante feed te vinden die ik in een feedreader heb opgenomen.

De wiki met alle Biblioblogs die door enkele collega's met passie voor bloggen wordt bijgehouden (sinds deze maand ook met geringe inbreng van mezelf) is wel een prachtige plek om een beeld te krijgen van bloggende collega's in bibliotheken, ook al is het bibliotheek en informatievak lang niet altijd het onderwerp van de weblogs. Via een functionaliteit van Google Reader wordt hier ook een feed voor aangeboden waar alle huidige 126 feeds in zijn opgenomen. Je bent in 1 keer klaar maar wees voorbereid op flink wat informatie die op je af stormt. ;-)

Back to the Future

Erik merkte het vorige week al op maar ik voel wel even de behoefte om het te herhalen: de minderheid van alle Windesheim 23 dingen blogs gebruiken de correcte tijdinstellingen. Hoewel ik het best aardig vind om mijn reacties in het holst van de nacht ogenschijnlijk te zien verschijnen, ben ik wel zo'n pietlut dat ik hoop dat iedereen even de tijdzone correct instelt bij de Instellingen.

Om Erik even aan te halen:

Kijk het even na. ga naar je Dashboard en naar je tabblad Instellingen. Kies dan de pagina Opmaak. Daar vind je als 5e punt de Tijdzone. Stel die in op '(GMT + 01.00) Amsterdam' en waarschijnlijk zit je dan, na opslaan uiteraard, in het 'nu'.

Ding 4 RSS

Het is bijzonder vreemd voor me om iets te schrijven over RSS alsof het nieuw voor me is. Het is namelijk 1 van de toepassingen die ik het langst gebruik op internet .. zo lang dat ik niet eens zou kunnen bedenken wanneer ik het precies ben gaan gebruiken in de tijd.

Waarom ik het zo geweldig vond, dat weet ik nog wel degelijk. Internet begon voor mij in 1994 met 1 van de eerste browsers en daar was het niet bijzonder moeilijk om sites bij te houden want er waren er gewoon nog niet bijster veel. Bookmarks, daar had je er 10 of 20 van en eigenlijk waren er maar 3 of 4 sites met actualiteiten en nieuwtjes die je bij hoefde te houden om zo'n beetje alles te weten wat er speelde voor jou.

Dat zag er vijf jaar later wel totaal anders uit natuurlijk. Mijn bookmarks (favorieten want ik was overgestapt naar Internet Explorer toen) waren een gecompliceerde mappenstructuur geworden met letterlijk duizenden url's die ik in de loop van de tijd verzameld had. Er kwamen steeds meer sites bij met nieuwtjes met het fenomeen weblogs voorop. Weblogs bestonden al eventjes in 1999 maar dat waren de voorlopers van RSS. Weblogsoftware had standaard de mogelijkheid om de inhoud van weblogs te 'pushen' ipv dat je altijd een 'pull' moest doen door naar een site toe te gaan. Daar kijken we tegenwoordig met die miljoenen RSS feeds en widgets/gadgets niet meer van op maar toen was het voor mij tenminste echt een revolutie.

Niet meer dagelijks tientallen sites openen om te kijken of er wat veranderd was, nee, in een apart programmaatje bij de feeds kijken of er wat nieuws was! Het maakte het mogelijk om de 'koppen te snellen' van honderden sites waarin ik geinteresseerd was. Een half uurtje per dag was meer dan voldoende.

Het brede gebruik van RSS bracht werkelijk een stortvloed aan RSS reader software op gang waarvan ik er vele geprobeerd heb maar waarbij ik al redelijk snel op 1 van de eerste releases van FeedDemon uit kwam. Indertijd nog een programma waar je voor moest betalen maar het was het volledig waard omdat het alle functionaliteiten bood om, zoals ik wilde, enorm veel feeds in enorm weinig tijd te kunnen doornemen. Inmiddels is FeedDemon overgenomen door een andere partij en is het ook gratis geworden (met een kleine advertentie in het scherm die je tegen betaling van een eenmalig bedrag kwijt kunt raken). Ook al zijn er tegenwoordig veel webbased gratis alternatieven, zoals we ze ook in de 23 dingen gebruiken, het blijft een heel puik stukje software wat ik iedereen kan aanraden als je meer dan 100 feeds poogt bij te houden.

Ik zal je lange verhandelingen over de opkomst, en het gebruik van mij, van webbased RSS readers besparen maar na een tocht langs Bloglines, Netgator en Netvibes gebruik ik zelf inmiddels Google Reader, nog steeds in combinatie met FeedDemon op mijn pc. FeedDemon ervaar ik als handiger bij grotere hoeveelheden feeds en het kan ook heel mooi omgaan met RSS feeds van podcasts. In Google Reader heb ik een stuk of 50 feeds zitten die me ook echt dagelijks boeien en die ook bijna dagelijks updates hebben. In FeedDemon houd ik de rest bij.

Netvibes is een prachtige tool als je een beperkt aantal feeds bijhoudt en is wat dat betreft erg vergelijkbaar met iGoogle. Komt ook warm aanbevolen maar voor RSS power users wordt het al te snel onoverzichtelijk voor mij om grotere hoeveelheden bij te houden. Ik prefereer dan meer informatie in minder ruimte te zien.

RSS kun je behalve als lezer om informatie bij te houden ook gebruiken om als producent van informatie specifieke doelgroepen te bereiken en het kan zelfs gekoppeld worden aan heel veel andere web 2.0 diensten. Daarover later meer in andere postjes.